Rehabilitacja Dzieci i Młodzieży

Integracja Sensoryczna

Metody rehabilitacji w Ośrodku Rehabilitacji PRZYSTAŃ

Lewandowska Anna- dodane: 4 kwietnia 2016r.

Czym jest integracja sensoryczna?


Twórcą Integracji sensorycznej jest A.Jean Ayres, psycholog i terapeuta zajęciowy, pracownik naukowy na Uniwersytecie w Los Angeles.
Ayres definiuje integrację sensoryczną jako proces dzięki, któremu mózg otrzymuje informacje ze wszystkich zmysłów segregując, rozpoznając, interpretując ze sobą i wcześniejszymi doświadczeniami odpowiada adekwatną reakcją. Inaczej mówiąc integracja sensoryczna jest taką organizacją wrażeń by mogły być użyte w celowym działaniu.

Diagnoza SI?


Diagnoza SI opiera się na przeprowadzeniu wywiadu z rodzicami, obserwacji swobodnego zachowania dziecka (często uzupełniającymi narzędziami badawczymi), Testami Integracji Sensorycznej oraz Obserwacjami Klinicznymi.

Na podstawie przeprowadzonych badań i obserwacji zostaje stworzona pisemna diagnoza.

Rodzice otrzymują również wskazówki terapeutyczne, które powinni realizować w domu.

Terapia SI?


Rozpoczęcie Terapii SI poprzedzone jest diagnozą i może być prowadzona wyłącznie przez certyfikowanych terapeutów metody SI.

Terapia Integracji Sensorycznej ma postać ,,naukowej zabawy’’, w której dziecko chętnie uczestniczy i ma przekonanie, że kreuje zajęcia wspólnie z terapeutą. Podczas terapii nie uczy się dziecko konkretnych umiejętności lecz poprawiając integracje sensoryczną wzmacnia procesy nerwowe leżące u podstaw tych umiejętności, a one pojawiają się w sposób naturalny jako konsekwencje poprawy funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego. Terapeuta nie tyle kieruje zachowaniem dziecka, ile kreuje takie wymagania by dziecko było w stanie odpowiadać na nie coraz bardziej złożonych reakcjami adaptacyjnymi.

Zaburzenia integracji sensorycznej zauważane są u bardzo licznej grupy dzieci:


1. Mózgowe Porażenie Dziecięce
2. ADHD
3. Autyzm
4. Kruchy X
5. Zespół downa
6. FASD
7. Wcześniaki i dzieci z grupy ryzyka
8. Oraz u dzieci bez stwierdzonych wyraźnych zespołów chorobowych tj.:

  • Dziecko nie znajduje przyjemności w zabawach na świeżym powietrzu.
  • Ma kłopoty z cięciem nożyczkami, rysowaniem po śladzie, kalkowaniem,
  • Gdy pracuje nie pozwala innym stać obok siebie i przyglądać się,
  • Ma trudności w przepisywaniu, przerysowywaniu z tablicy,
  • Częściej niż inne dzieci w jego wieku odwraca znaki graficzne,
  • Podczas dłuższego siedzenia ma trudności z utrzymaniem głowy w pozycji pionowej, podpiera ją ręką, kładzie się na stoliku itp.,
  • Często myli stronę prawą i lewą, w obrębie własnego ciała, w otaczającej przestrzeni,
  • Zdarza mu się zakładać prawy but na lewą nogę lub odwrotnie,
  • U dziecka występują trudności z samodzielnym żuciem i przełykaniem pokarmów/ preferuje dania papkowate/, z samodzielnym piciem,
  • Potyka się i upada częściej niż rówieśnicy, prawie zawsze ma jakiś siniak czy zadrapanie,
  • Ma kłopoty z samodzielnym ubieraniem się, zwłaszcza tj. zapinanie guzików, sznurowanie butów,
  • Rzucanie i łapanie piłki jest dla niego trudnym zadaniem,
  • Jest nadruchliwy, nie może usiedzieć/ustać w jednym miejscu
  • Nie próbuje pokonywać różnych naturalnych przeszkód w teranie, tylko raczej je omija,
  • Poproszone o coś często albo się z tym opóźnia, albo w ogóle zapomina o wykonaniu,
  • Niewłaściwie czy wręcz dziwacznie trzyma różne przedmioty codziennego użytku tj. nożyczki, sztućce czy przybory do pisania,
  • W nowym miejscu dziecko czuje się zagubione, potrzebuje dużo czasu by zdobyć orientacje w otoczeniu,
  • Ma skoliozę lub inne anomalie kręgosłupa,
  • Przejawia duży lęk przed upadkiem lub wysokością,
  • Wchodząc po schodach/schodząc częściej niż inne dzieci trzyma się poręczy, niepewnie stawia nogi,
  • Nagłe potknięcie/popchnięcie z tyłu wywołuje u dziecka ,,reakcję alarmową’’ niewspółmierną do siły bodźca,
  • Ma kłopoty z czytaniem z tablicy,
  • Trudno się koncentruje, a łatwo się rozprasza,
  • Wchodzi po schodach krokiem dostawnym (wzorzec niedojrzały u dzieci powyżej 3 lat),
  • Siadając na krześle czy poprawiając na nim swoją pozycję zdarza się, że spada,
  • Ma problemy w samodzielnym myciu się, korzystaniu z toalety,
  • Dziecko sprawia wrażenie słabego, szybko się męczy,
  • Często chodzi na palcach,
  • Ruchy dziecka są niezgrabne,
  • Jest nadwrażliwe emocjonalnie, często się obraża,
  • Nawet drobne urazy wywołują gwałtowną reakcję i długotrwałe narzekania,
  • Kiedy próbujemy pomóc dziecku w przyjęciu jakiejś pozycji ciała, wydaje się nam ono bezwładne, ciężkie lub sztywne,
  • Nabycie nowej umiejętności wymaga od dziecka wielu prób i powtórzeń, ale gdy raz ją opanuje jest to efekt trwały,
  • Podczas gimnastyki lub rytmiki wielu ćwiczeń nie jest w stanie wykonać, podobnie podczas swobodnych zabaw ruchowych – nie może dotrzymać kroku rówieśnikom,
  • Ma słabe wyczucie odległości – często staje zbyt blisko innych ludzi czy przedmiotów,
  • W porównaniu do innych dzieci czy wymogów sytuacji porusza się zbyt szybko lub za wolno,
  • Nie lubi dziecięcego baraszkowania z rodzicami lub rodzeństwem, nie lubi turlać się po podłodze, podskakiwać, robić fikołków,
  • Nie ma dominacji jednej ręki i żadna nie jest dostatecznie sprawna,
  • Dziecku często przytrafiają się przykre przygody tj. rozlanie mleka, strącenie wazonu, rozsypanie cukru,
  • Zdarza się że zaczyna czytać wyrazy od końca,
  • Wiele czynności samoobsługowych wykonuje z trudem, powoli, niezdarnie, do końca ich nie opanowało,
  • Nieumyślnie wchodzi lub wpada na meble, ściany, inne dzieci,
  • Dziecko ciężko nakłonić do współpracy z dorosłymi lub współdziałania z innymi dziećmi, jest uparte, negatywistyczne,
  • Podczas gier zespołowych zdarza się że biegnie w innym kierunku niż jego drużyna, w inną stronę niż piłka, którą ma złapać, jest zdezorientowany,
  • Nowych aktywności fizycznych tj. jazda na rowerze, pływanie, uczy się długo, a czasem mimo wysiłku nie udaje mu się ich opanować,
  • Nie lubi karuzeli, czasem huśtawki,
  • Okazuje niepokój, gdy musi oderwać nogi od podłoża,
  • Cierpi na chorobę lokomocyjną,
  • Źle toleruje czesanie, mycie głowy, podczas mycia zębów miewa odruch wymiotny.

Pojedynczy objaw nie stanowi wskazania do diagnozy integracji sensorycznej, lecz występowanie kilku lub tym bardziej kilkunastu z nich.


Cennik


Diagnoza 250zł ( 3h-wywiad z rodzicem, obserwacja swobodnego zachowania dziecka, testy i obserwacje kliniczne, przedstawienie i omówienie diagnozy)

Terapia 60zł/50min (warunkiem uczestnictwa w terapii si jest aktualna diagnoza – nie przekraczająca 1 roku wykonana przez certyfikowanego terapeutę si)